Net als veel vrouwen droeg ik jarenlang een rugzak vol onzekerheden met mij mee.

Al vanaf mijn veertiende, toen ik voor het eerst ongesteld werd, voelde ik dat mijn lichaam anders reageerde dan ik had gehoopt. Mijn menstruatie werd geen vanzelfsprekend onderdeel van vrouw-zijn, maar een terugkerende periode van pijn, uitputting en emotionele onrust.

Heftige stemmingswisselingen, energiedips, acne, hoofdpijn en menstruatiepijn bepaalden steeds opnieuw mijn ritme.

Toch dacht ik jarenlang dat dit “er gewoon bij hoorde”. Dat dit nu eenmaal was wie ik was. Ik was streng voor mijzelf, wilde door iedereen aardig gevonden worden en verloor mezelf steeds meer in verwachtingen van anderen.

Ik voelde continu de behoefte om mijzelf aan te passen en mijn grenzen gingen ongemerkt steeds verder naar de achtergrond.
Ook reageerde ik niet goed op hormonale anticonceptie, maar ik negeerde de signalen van mijn lichaam omdat ik dacht dat ik mijzelf niet moest aanstellen.

Van buiten leek ik vaak sterk en vrolijk, maar van binnen voelde ik mij regelmatig onrustig, leeg en verwijderd van mijn ware zelf. Alsof ik leefde in een waas van mist en twijfel, zonder echt te begrijpen waarom ik me voelde zoals ik mij voelde.

Voeding zag ik vooral als gezelligheid, niet als iets wat invloed had op mijn energie, hormonen en welzijn. Mijn lichaam probeerde al die jaren met me te communiceren, maar ik had nooit geleerd er echt naar te luisteren.

Pas rond mijn 28e begon alles langzaam op zijn plek te vallen. Toen ik mij meer ging verdiepen in hormonen, leefstijl, systemisch werk, ademhaling en psychologie, kreeg ik waardevolle inzichten.
Ik begon te begrijpen waar mijn klachten vandaan kwamen en ontdekte hoeveel invloed voeding, stress, grenzen en zelfzorg hebben op je hormonale balans én mentale welzijn.

Ik leerde luisteren naar mijn lichaam in plaats van ertegen te vechten. Grenzen stellen en trouw zijn aan mijzelf werden mijn nieuwe richtlijnen. Stap voor stap trok de mist op en vond ik steeds meer rust, zachtheid en vertrouwen in mijzelf terug.

Vandaag leef ik vanuit authenticiteit. Ik durf mijn kwetsbaarheid te laten zien en maak keuzes die passen bij wie ik werkelijk ben, zonder mijzelf te verliezen in wat anderen verwachten. En juist omdat ik zelf zo lang heb gedacht dat mijn klachten “normaal” waren, voel ik nu hoe belangrijk het is dat vrouwen zich gehoord, begrepen en gesteund voelen.

Herken jij jezelf in dit verhaal? Voel je dat er diep vanbinnen meer rust, balans en verbinding mogelijk is? Neem dan vooral vrijblijvend contact op om te kijken wat ik voor jou kan betekenen.